ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ...  

                               ...ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

 ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ:

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ:

Αυτά που λέει ο γέροντας είναι πολύ σημαντικά, διότι ο ίδιος είχε πειραματισθεί και γνωρίσει σε βάθος πολλές θρησκείες, κυρίως τις ανατολικές, και αργότερα μετάνοιωσε πολύ βαθειά για τον καιρό που έχασε σ' αυτές, και την απιστία που έδειξε προς την παραδομένη από τους ορθοδόξους προγόνους μας πίστη. Η μετάνοια αυτή όμως ήταν τόσο έντονη, που τον οδήγησε σε θείες θεωρίες, και έφτασε να μένει σε κατάσταση Θεοπτίας εβδομάδες ολόκληρες!

Είδαμε ότι:

κάτι αλλάζει στην Εκκλησία

των εσχάτων ημερών, που ζούμε, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, αλλά και των Ρώσων γερόντων:

...Στους θρόνους των ιεραρχών και στα Μοναστήρια δεν θα μπορούν να βρεθούν άνθρωποι που να είναι δοκιμασμένοι και πεπειραμένοι στην πνευματική ζωή.

Γι’ αυτό το λόγο θα διαδοθούν παντού αιρέσεις, και θα πλανήσουν πολλούς. Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θα δρα επιδέξια, και αν είναι δυνατόν θα οδηγήσει τους εκλεκτούς στην αίρεση...

Στάρετς Αμβρόσιος της Όπτινα.

Πως όμως οι ψυχές αποκτούν αρετές;

"Οταν έπαψαν οι Εβραίοι ν’ ασχολούνται με τις δουλειές των Αιγυπτίων, κι έμειναν στις σκηνές, έμαθαν πως να λατρεύουν τον Θεό, λέγει σοφός Πατήρ.

Και τα πλοία, όχι στο πέλαγος, αλλά στο λιμάνι εμπορεύονται και κερδίζουν.

Το ίδιο κι η ψυχή, αν δεν πάψη ν' ασχολείται με τα πράγματα του κόσμου, και δεν μείνει σε τόπο ήσυχο, ούτε τον Θεό βρίσκει, ούτε αρετές αποκτά".

 (Γεροντικό)

Στα θέματα της πίστεως,

δεν αρκεί να πιστεύουμε μόνο σωστά,

αλλά και να μη μας νομίζουν οι άλλοι αιρετικούς ή φίλους των αιρετικών:

      Ο σεβασμιώτατος Κάλλιστος, όσο χρησιμοποιεί πηγές αυθεντικά και παραδοσιακά Ορθόδοξες στα κείμενά του, γίνεται και ο ίδιος μια πηγή Ορθοδοξότατη.

     Κάποτε όμως παρασύρεται από συγχρόνους θεολόγους και ξεφεύγει από την παραδομένη Αλήθεια. Παρασύρθηκε πχ από τις οικουμενιστικές ιδέες του Ιλαρίωνος Αλφέγεφ, Ρώσου επισκόπου Βιέννης,  που έγραψε το παραπλανητικό βιβλίο  «’γιος Ισαάκ ο Σύρος. Ο πνευματικός του κόσμος».

   "Από την εισαγωγή του Wensinck, (στο βιβλίο του Αλφέγεφ), γράφει στον πρόλογο του βιβλίου ο επίσκοπος Κάλλιστος, και από άλλες εργασίες έμαθα ποιος ήταν ο Ισαάκ… Ανακάλυψα πως ανήκε στην Εκκλησία της Ανατολής, σ’ αυτήν που αποκαλείται συνήθως «Νεστοριανή».(!!!)"

     Τεραστίων διαστάσεων "γκάφα" που δείχνει την επιφανειακότητα των σημερινών θεολόγων, που δεν μπορούν και μόνο από το περιεχόμενο των συγγραμμάτων τους, να καταλάβουν τη μεταξύ γνησίου και ψεύτικου Ισαάκ, διαφορά!

      Υπάρχουν και άλλα, τα οποία αναφέρει ο π. Ιωάννης Φωτόπουλος. Διαβάστε μαζί για τον ψευτο-Ισαάκ του Αλφέγεφ, αποθ. pdf  

ή σε htm από το orthros.org

    Ελπίζομε όμως ότι ο επίσκοπος θα μπορέσει να αντιληφθεί τις παγίδες από τους προχειρολογούντες οικουμενιστές, και θα βελτιωθεί και στο θέμα αυτό. Ήδη το έργο του είναι μια πολύ σοβαρή προσπάθεια Ορθόδοξης έκφρασης.

Ένας ακόμη επίσκοπος, ο οποίος αν και στα θέματα της καθημερινής ζωής δείχνει ενδιαφέρον, και γι' αυτό ένα χαρακτηριστικό του κείμενο μπήκε στο site αυτό, στα δογματικά ζητήματα όμως δεν δείχνει την απαραίτητη ευαισθησία:

   "Κατά την διάρκεια της προσφάτου (Φεβρουάριος 2003) επισκέψεως στην Αθήνα του καρδιναλίου Κάσπερ, προέδρου του «Ποντιφικίου Συμβουλίου για την προώθηση της ενότητος των χριστιανών», ελέχθη και το εξής άκρως ανησυχητικό από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο, πρόεδρο της Επιτροπής Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών σχέσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και πνευματικό αδελφό του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου:

    Παρά το ότι υπάρχει κίνδυνος σχίσματος εντός των κόλπων της Ελλαδικής Εκκλησίας, λόγω των ανοιγμάτων προς το Βατικανό, η προσπάθεια προσεγγίσεως θα συνεχισθεί"!

(προσφώνηση του Σεβ. Μητροπολίτου Καλαβρύτων στον καρδινάλιο Κασπερ, καταχωρημένη στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος στο διαδίκτυο).
   "Στην επικίνδυνη αυτή πορεία έχουμε και το εξής φαινομενικώς αντιφατικό. Ενώ προς τους έξω επιδεικνύεται συμπάθεια και "αγάπη", οι ασκούντες καλόπιστη κριτική από το εσωτερικό της Εκκλησίας αντιμετωπίζονται με αυταρχικότητα".

Περιοδικό «Παρακαταθήκη», τ.28, Ιανουάριος, Φεβρουάριος 2003

Καλλίστου Ware, 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ:

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το δόγμα παρεκτός όταν γίνει προσευχή. Θεολόγος, μας λέει ο Ευάγριος Ποντικός, είναι αυτός που γνωρίζει πως να προσεύχεται, κι αυτός που προσεύχεται εν «πνεύματι και αληθεία» είναι, εξ αυτής ακριβώς της πράξεως της προσευχής, ένας Θεολόγος. (Περί Προσευχής, PG 79, 1180Β).

Το δόγμα, αν πρέπει να γίνει προσευχή, πρέπει επίσης να γίνει  και ζωή. Θεολογία χωρίς πράξη, σύμφωνα με τον άγιο Μάξιμο, είναι θεολογία των δαιμόνων. (Επιστολή 20, PG 91, 601C)... (σελ. 328)

...Οι Ορθόδοξοι θεολόγοι επίσης υποστηρίζουν πως οι δυο συνέπειες του Filioque, η υποταγή του Αγίου Πνεύματος και ο υπερτονισμός της ενότητας του Θεού, συνέτειναν σε μια παραμόρφωση της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησιολογίας. Επειδή έχει παραμεληθεί ο ρόλος του αγίου Πνεύματος στη Δύση, έχει φτάσει η Εκκλησία να θεωρείται πολύ περισσότερο ως θεσμός αυτού του κόσμου, που διακυβερνάται με τον τρόπο μιας επίγειας δύναμης και δικαιοδοσίας. Με τον τρόπο δε που η ενότητα τονίστηκε σε βάρος της ποικιλίας στη δυτική θεολογία, με τον ίδιο τρόπο η δυτική αντίληψη περί εκκλησιαστικής ενότητας έχει θριαμβεύσει σε βάρος της ποικιλίας, με αποτέλεσμα ένα φοβερό συγκεντρωτισμό και έναν υπερβολικό τονισμό της παπικής αυθεντίας. (σελ. 341).

...Η Ορθοδοξία, εξυμνώντας λιγότερο την κατάσταση του ανθρώπου πριν από την πτώση, έχει απόψεις λιγότερο σκληρές σχετικά με τίς συνέπειες της πτώσης απ' ό,τι η Δύση. Ο Αδάμ δεν έπεσε από κάποιο μεγάλο ύψος γνώσης και τελειότητας, αλλ' από μια κατάσταση ατελούς απλότητας. Δεν πρέπει λοιπόν να κρίνεται τόσο αυστηρά για το λάθος του. Φυσικά, ως αποτέλεσμα της πτώσης, το ανθρώπινο μυαλό συσκοτίστηκε τόσο, και η δύναμη της ανθρώπινης θέλησης εξασθένησε τόσο, ώστε οι άνθρωποι να μην ελπίζουν πλέον πως μπορούν να επιτύχουν το «καθ’ ομοίωσιν» με τον Θεό. Οι Ορθόδοξοι όμως δεν υποστηρίζουν πως η πτώση στέρησε την ανθρωπότητα εντελώς από τη χάρη του Θεού...

Οι Ορθόδοξοι δεν υποστηρίζουν, όπως υποστηρίζει ο Καλβίνος, πως οι άνθρωποι μετά την πτώση εξαχρειώθηκαν εντελώς και έχασαν έτσι κάθε δυνατότητα να εκφράζουν κάποιες καλές επιθυμίες. Δεν μπορούν να συμφωνήσουν ούτε με τον Αυγουστίνο, όταν γράφει πως οι άνθρωποι βρίσκονται υπό τη «σκληρή ανάγκη» να διαπράττουν αμαρτίες, και πως «η ανθρώπινη φύση υπερκεράστηκε από το λάθος στο οποίο έπεσε, και έτσι έφτασε στο σημείο να χάσει την ελευθερία της». Ναι μεν παραμορφώθηκε από την αμαρτία η εικόνα του Θεού, αλλά δεν καταστράφηκε. Σύμφωνα με τα λόγια ενός ύμνου που ψάλλεται κατά τη νεκρώσιμη ακολουθία: «Εικών ειμί της αρρήτου δόξης Σου, ει και στίγματα φέρω πταισμάτων». Επειδή δε ακόμη διατηρούμε την εικόνα του Θεού, διατηρούμε και την ελεύθερη θέληση, παρόλο που η αμαρτία της περιορίζει τον ορίζοντα. Ακόμη και μετά την πτώση, ο Θεός «δεν αφαιρεί από τους ανθρώπους τη δύναμη της θέλησης -να θέλουν η να μη θέλουν- να Τον υπακούσουν». (σελ. 353 & 354).

...Η Ορθοδοξία διδάσκει επίσης πως εκτός της Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία. Η πίστη αυτή βασίζεται επίσης στην ίδια πεποίθηση για την αδιάσπαστη ενότητα της Εκκλησίας: προέρχεται από τη στενή σχέση μεταξύ Θεού και Εκκλησίας. Σύμφωνα με τον άγιο Κυπριανό, «Δεν μπορεί κάποιος να έχει Πατέρα τον Θεό, αν δεν έχει την Εκκλησία ως Μητέρα». (σελ. 391).    Η Εκκλησία είναι αλάθητη. Αυτό πηγάζει από την αδιάλυτη ενότητα μεταξύ Θεού και Εκκλησίας. Ο Χριστός και το ’γιο Πνεύμα δεν είναι δυνατόν να λαθεύουν, και εφόσον η Εκκλησία είναι σώμα Χριστού και συνεχής Πεντηκοστή, γι' αυτόν τον λόγο είναι και αλάθητη. Είναι «στύλος και έδραίωμα της αληθείας» (Α' Τιμοθ. 3, 15). «Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της Αληθείας, οδηγήσει υμάς εις πάσαν την Αλήθειαν» (Ίωάν. 16, 13). Αυτή ήταν η υπόσχεση του Χριστού κατά τον Μυστικό Δείπνο, και η Ορθοδοξία πιστεύει πως η υπόσχεση του Χριστού δεν μπορεί να διαψευστεί. (σελ. 392)

Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι μία ιεραρχική Εκκλησία. Ουσιαστικό στοιχείο της δομής της Εκκλησίας είναι η Αποστολική διαδοχή των επισκόπων... Με την εκλογή και τη χειροτονία του ο Ορθόδοξος επίσκοπος προικίζεται με την τριπλή εξουσία, (1) να διοικεί, (2) να διδάσκει και (3) να επιτελεί τα μυστήρια.

...Όμως, αν και ο επίσκοπος κατέχει το ειδικό αυτό χάρισμα, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να πέσει σε λάθος και η διδασκαλία του να είναι ψευδής: εδώ, όπως και αλλού, ισχύει η αρχή της συνέργειας, και το θείο στοιχείο δεν αποδιώχνει το ανθρώπινο. Ο επίσκοπος παραμένει άνθρωπος, και ως άνθρωπος μπορεί να διαπράττει λάθη.

Η Εκκλησία είναι αλάθητη, αλλά δεν υπάρχει κάποιο προσωπικό αλάθητο. (σελ. 393 & 394).

Η Εκκλησία δεν είναι μόνο ένας ιεραρχικός οργανισμός... Το ’γιο Πνεύμα καταχέεται σ' ολόκληρο τον λαό του Θεού. Υπάρχει βεβαίως η ειδικά χειροτονημένη τάξη των επισκόπων, των ιερέων και των διακόνων, ταυτόχρονα όμως ολόκληρος ο λαός του Θεού ασκεί το προφητικό και το ιερατικό αξίωμα.

Στην Αποστολική Εκκλησία, παράλληλα με τη θεσμική ιερωσύνη που μεταδινόταν με την επίθεση των χειρών, υπήρχαν άλλα χαρίσματα που μεταδίδονταν άμεσα από το άγιο Πνεύμα: ο απ. Παύλος σημειώνει «χαρίσματα ιάσεων», επιτέλεση θαυμάτων, «γλωσσολαλία» και άλλα (Α' Κορινθ. 12, 28-30). Αργότερα, αυτές οι χαρισματικές διακονίες «εκρύβησαν» και δεν ήσαν πλέον τόσον εμφανείς. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως εξαφανίστηκαν και παντελώς. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε, παραδείγματος χάριν, τη διακονία των «γερόντων», που τόσο πολύ αναπτύχθηκε στη Ρωσία του δέκατου ενάτου αιώνα. Αυτή δεν μεταδινόταν με κάποια ιδιαίτερη πράξη χειροτονίας, αλλά μπορούσε να την αναλάβει κάποιος λαϊκός ή κάποιος ιερέας ή κάποιος επίσκοπος. Η επιρροή που εξάσκησε π.χ. ο ’γιος Σεραφείμ του Σάρωφ και οι γέροντες της Όπτινα ήταν πολύ μεγαλύτερη από την επιρροή πολλών συγχρόνων τους ιεραρχών.
      Ορισμένοι νεώτεροι θεολόγοι της Ρωσικής διασποράς έχουν τονίσει ιδιαίτερα αυτή την «πνευματική», μη θεσμική, πλευρά της εκκλησιαστικής ζωής. Όμως και πολλοί Βυζαντινοί συγγραφείς έχουν τονίσει αυτή την πλευρά, με κυριότερο εκπρόσωπο τον ’γιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο. Περισσότερες από μια φορά στην ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι «χαρισματικοί» ήρθαν σε σύγκρουση με την ιεραρχία, αλλ' όπως έχει ξανατονιστεί δεν υπάρχει αντίθεση μεταξύ των δύο στοιχείων στη ζωή της Εκκλησίας: το ίδιο Πνεύμα είναι αυτό που ενεργεί και στα δύο επίπεδα. (σελ. 395).

...Το κύρος που διαθέτει ο επίσκοπος είναι ουσιαστικά το κύρος που διαθέτει η Εκκλησία. Όσο μεγάλα κι αν είναι τα προνόμια του επισκόπου, δεν είναι κάποιος που έχει τοποθετηθεί πάνω από την Εκκλησία, αλλ' είναι αυτός που κατέχει ένα αξίωμα μέσα στην Εκκλησία. Επίσκοπος και λαός αποτελούν μια οργανική ενότητα, και κανείς δεν μπορεί να νοηθεί χώρια από τον άλλο. Χωρίς επισκόπους δεν μπορεί να υπάρξει Ορθόδοξος λαός, αλλά και χωρίς Ορθόδοξο λαό δεν μπορεί να υπάρξει αληθινός επίσκοπος. (σελ. 396).

Η σχέση μεταξύ του επισκόπου και του ποιμνίου του είναι αμοιβαία. ο επίσκοπος είναι ο από τον Θεό τοποθετημένος διδάσκαλος της πίστης, αν και φύλακας της πίστης δεν είναι μόνον ο επίσκοπος, αλλά ολόκληρος ο λαός του Θεού, επίσκοποι, ιερείς και λαϊκοί μαζί.

Η διακήρυξη της αλήθειας δεν είναι το ίδιο πράγμα με τη διαφύλαξη της αλήθειας: όλος ο λαός είναι οικονόμος της αλήθειας, αλλ' αποτελεί το ιδιαίτερο καθήκον του επισκόπου να τη διακηρύττει. Το αλάθητο ανήκει σ' ολόκληρη την Εκκλησία, και όχι μόνο στο επισκοπικό σώμα.

Σύμφωνα με όσα έγραψαν οι Ορθόδοξοι Πατριάρχες στην επιστολή που έστειλαν το 1848 στον Πάπα Πίο Θ΄:

«Σε μας ούτε Πατριάρχες ούτε Σύνοδοι θα μπορούσαν να εισαγάγουν καινούργιες διδασκαλίες, επειδή φύλακας της πίστεως είναι αυτό το σώμα της Εκκλησίας, δηλαδή ο ίδιος ο λαός».

Είναι αδύνατον σε μια τόσο καλά θεμελιωμένη από το Χριστό και τους αγίους Αποστόλους Ορθόδοξη Εκκλησία, και μάλιστα πλήρως οριοθετημένη από τους αγίους Πατέρες για τη διαφύλαξη της αληθείας,  να μπορέσουν οι οικουμενιστές να πουν λόγο, χωρίς να αποκαλυφθεί το μπέρδεμα των ιδεών τους, και η αντιφατικότητα των λεγομένων τους.

 Εισήγηση στην Ακαδημία Αθηνών, του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστασίου:

      «Οι θρησκείες μάλιστα που επηρεάζουν συνολικά πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού της Γης (Χριστιανισμός και Ισλάμ) καθώς και ο προγενέστερος τους Ιουδαϊσμός είναι θρησκείες που στηρίζονται σε θεία αποκάλυψη. Οι θεμελιώδεις αξίες περί του αληθούς, του αγαθού, του αγίου που τις διέπουν θεωρούνται δεδομένες άνωθεν». (Συνέδριο για τις πανανθρώπινες αξίες, 26-28 Μαΐου 2004).

    Με την έννοια αυτή, όλες οι αιρέσεις Ανατολής και Δύσης, στηρίζονται στη Θεία Αποκάλυψη. Και αυτό διότι κάποτε όλες, πριν ξεπέσουν, είχαν τα στοιχεία της Αλήθειας, τα οποία μετά περιφρονώντας τα, έφτιαξαν η κάθε μία τη δική της έκδοση θρησκείας! Εφ' όσον κατά τους Οικουμενιστές, πρέπει να βρίσκουμε μόνο τα κοινά σημεία, βρήκαμε ότι κάποτε όλοι βρισκόντουσαν στην Αλήθεια, και το που βρίσκονται τώρα, (για λόγους αγάπης;) το παρακάμπτουμε. ’ρα ούτε κακό ούτε αιρέσεις υπάρχουν...  Διαβάστε γι' αυτά και άλλα θεατρινίστικα από τον π. Ι. Φωτόπουλο αποθ. pdf

ή από το www.orthros.org

Από τον γέροντα Σωφρόνιο περισσότερα, για την προβαλλόμενη από τότε,

παναίρεση:

Από τον αείμνηστο καθηγητή π. Ιωάννη Ρωμανίδη:

Στήβεν Ράνσιμαν:

Έχω μεγάλο σεβασμό για τα χριστιανικά δόγματα, και κυρίως για την Ορθοδοξία, διότι μόνον η Ορθοδοξία αναγνωρίζει πως η θρησκεία είναι μυστήριο.

Οι ρωμαιοκαθολικοί κι οι προτεστάντες θέλουν να τα εξηγήσουν όλα. Είναι άσκοπο να πιστεύεις σε μία θρησκεία, θεωρώντας ότι αυτή η θρησκεία θα σε βοηθήσει να τα καταλάβεις όλα. Ο σκοπός της θρησκείας είναι ακριβώς για να μας βοηθάει να κατανοήσουμε το γεγονός ότι δε μπορούμε να τα εξηγήσουμε όλα. Νομίζω πως η Ορθοδοξία συντηρεί αυτό το πολύτιμο αίσθημα του μυστηρίου.

Μα, χρειαζόμαστε το μυστήριο;

Το χρειαζόμαστε, χρειαζόμαστε αυτήν τη γνώση που λέει πως στο σύμπαν υπάρχουν πολύ περισσότερα από αυτά που μπορούμε να κατανοήσουμε. Χρειαζόμαστε την διανοητική μετριοφροσύνη, κι αυτή απουσιάζει, ειδικά μεταξύ των Δυτικών Εκκλησιαστικών ανδρών.

Αυτό είναι χαρακτηριστικό της σχέσης των Ορθοδόξων με τους αγίους τους: Ο σεβασμός της ταπεινότητας.

Συνέντευξη στη Χρύσα Αράπογλου, στον πατρογονικό πύργο του, τον Οκτώβρη του 1994, για λογαριασμό της ΕΤ3.

   Οι προτεστάντες "Χριστιανοί αδελφοί" στη Δύση, προχωρούν όλο και περισσότερο στην πνευματική τους δύση (από το "Έθνος της Κυριακής",19-11-2006) :

    Πολιτικά ορθή Βίβλο λένε, και καλά λένε!! Διότι η Βίβλος τους ταιριάζει με το πολιτικό πιστεύω τους, που έτσι αποδεικνύεται ότι είναι πάνω από το θρησκευτικό, και η "θρησκεία" τους είναι σαφώς και από τους ίδιους πλέον τοποθετημένη στο γήϊνο πεδίο, διότι μόνο στη Γη υπάρχει πολιτική!!

Μην ξεγελιέστε πλέον!

Η "θρησκεία" τους είναι θρησκεία της Γης!

Θρησκεία από τη Γη, για τη Γη, με τον παραπλανητικό τίτλο "Χριστιανική"...

Κάποιοι που τους θεωρούν "αδελφούς άλλου δόγματος", ας προσθέσουν: "σαφώς γήϊνου και Αντιχριστιανικού"!

Για όσους έχουν γήινο φρόνημα, ο  απόστολος Παύλος τονίζει: «Ει εν τη ζωή ταύτη ηλπικότες εσμέν εν Χριστώ μόνον, ελεεινότεροι πάντων ανθρώπων εσμέν». (Α΄Κορ. ΙΕ-19).

    Και αυτό το λέει για τους πιστούς, που το εσωτερικό τους φρόνημα δεν είναι σωστό. Όταν αυτό το φρόνημα όμως δεν το έχουν πιστοί, αλλά αυτοσχεδιάζοντες κατασκευαστές ξένων θρησκευτικών διδασκαλιών, με νέα, ξένα δόγματα, τότε γίνεται σαφώς και οφθαλμοφανώς αιρετικό, και επομένως απόβλητο άνευ ανάγκης άλλης εξετάσεως.

Η "εκκλησία" της Ρώμης μετά τα ατέλειωτα σκάνδαλα,

εγκαταλείπεται από τον κόσμο της. Στην Αμερική το φαινόμενο εξελίσσεται ραγδαία.

Ίσως γι' αυτό ο πάπας ποντάρει πλέον στην Πανθρησκεία.

Η πρώην καθολική εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού στην αρχιεπισκοπή του Pittsburgh,

πουλήθηκε, το 1996, για να γίνει εστιατόριο.

Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες της Βοστώνης μόνο, που κλείνουν (Οκτ. 2005):

Σχολεία που κλείνουν στην ίδια περιοχή της Βοστώνης,

τον ίδιο χρόνο (2005):

Δείτε επίσης τη σύντομη αναφορά:

Σκάνδαλα των παπικών

(του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου)

αποθηκευμένη σελ.

και γενικά περί του παπισμού, από σύντομες αναφορές

Επίσης από το BBC (αγγλικά): Το Βατικανό διέταξε την κάλυψη των σεξουαλικών

κακοποιήσεων μικρών παιδιών. Από μυστικό έγγραφο του Βατικανού.

Vatican 'ordered abuse cover-up' (αποθηκευμένη σελ. 17-8-2003)

’νω: στις 2-12-2004 προσκυνηματικός περίπατος από την Ιερουσαλήμ στην Βηθανία, της ομάδας του WCC για το Ισραήλ και την Παλεστίνη (EAPPI), με την νεοεποχίτικων χρωμάτων σημαία του Συμβουλίου.

Αριστερά: επάνω και κάτω, τα άμφια των επισκόπων και καρδιναλίων με νεοεποχίτικα χρώματα (μόνο;), επί τη ευκαιρεία της παγκόσμιας ημέρας νεότητας στο Παρίσι, το 1997.

     ’νω αριστερά, τα παρδαλά χρώματα στη σημαία των ομοφυλοφίλων στο San Francisco. Είναι από το 1978 που εμφανίσθηκαν για πρώτη φορά, αυτά του ουρανίου τόξου, ίδια δηλαδή με του υπόλοιπου κινήματος της Νέας Εποχής! Δεξιά η επιβεβαίωση από μεταγενέστερες εκδηλώσεις στη Νέα Υόρκη και Βανκούβερ. Ο πάπας επομένως εν γνώσει του αγκαλιάζει, το Νεοεποχίτικο και Σοδομιτικό κατεστημένο των "πολιτισμένων" της Δύσης, με τα χρώματά του. Στους Ορθοδόξους όμως όταν έρχεται πουλάει παραδοσιακότητα! Μόνο που δεν δακρύζουν μερικοί...!

    Αυτά τα καραγκιοζιλίκια όμως ποτέ πριν δεν γινόντουσαν...

Σφάλλει ο άνθρωπος; Πρέπει να καταλάβει ότι σφάλλει, για να τον συγχωρήσει ο Θεός. Μετά, βλέπετε, οι πνευματικοί άνθρωποι, αν κάνουν κάποιο σφάλμα, δεν έχουν ελαφρυντικά. «Υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων και των τον λαού αγνοημάτων», λέει μια ευχή^*. Για τον καημένο τον κόσμο τα σφάλματα είναι «αγνοήματα», ενώ για τους πνευματικούς ανθρώπους είναι «αμαρτήματα». Γι’ αυτό, αν γίνει κάποιο σφάλμα από πνευματικούς ανθρώπους, είναι βαρύ. Οι κοσμικοί έχουν ελαφρυντικά.  (ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Α', ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1998)

*Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ευχή της Προσκομιδής.

Ιέρεια σε Καθολική εκκλησία, προεξάρχει, κατά την "Milwaukee Catholic Herald" της 3ης Απρ. 2003, της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου! Πρόσθετο χαρακτηριστικό: είναι αυτοχειροτόνητη, διότι η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία δεν χειροτονεί ιέρειες. Αυτές όμως κατορθώνουν να συλλειτουργούν αρκετές φορές...

Η παλιότερη είδηση έλεγε:

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ
’γκυρα, 5 Ιουλίου 2005 (10:44 UTC+2)
Τον Πάπα Βενέδικτο προσκάλεσε στο Φανάρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη στην Καππαδοκία. Όπως δημοσιεύει η εφημερίδα «Μιλλιέτ» ο Οικουμενικός Πατριάρχης δήλωσε ότι απηύθυνε στον Πάπα πρόσκληση να επισκεφτεί την Τουρκία και ότι αν η επίσκεψη πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο θα τον ξεναγήσει στην Καππαδοκία. Αντικείμενο των συζητήσεων του Πατριάρχη με τον Πάπα θα είναι οι σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ, η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, η παγκόσμια ειρήνη και ο διάλογος μεταξύ των εκκλησιών. www.mpa.gr
 

Κάτι πήγε στραβά όμως, και η επίσκεψη του πάπα έγινε σχεδόν μεσσιανική υποδοχή!

Είναι προφανές και από την είδηση, ότι τα θεολογικά θέματα φθάνουν τελευταία στην ατζέντα των συζητήσεων. Επομένως αποδεικνύεται αληθές το αναγραφόμενο σε άρθρο του π. Γ. Μεταλληνού, (Οι διάλογοι χωρίς προσωπείον), ότι οι διάλογοι γίνονται κατ' επιταγήν, δηλ. οι θρησκευτικοί ηγέτες δέχονται τώρα ασφυκτικές πιέσεις από την κοσμική εξουσία για να προωθήσουν την (υποκριτική) αγάπη και συνένωση των εκκλησιών και θρησκειών.

Αξιοσημείωτο όμως είναι ότι το Βατικανό μετέχει στην πιέζουσα κοσμική εξουσία, διότι εκπροσωπεί τεράστια κοσμικά συμφέροντα. Παίζει επομένως ένα ρόλο μπαλαντέρ που του δίνει πολλά (γήϊνα βέβαια) πλεονεκτήματα.

Ένα σημάδι από το 1978:

Ο "αγαπολόγος" Νικόδημος,

τέως μητροπολίτης της Αγίας Πετρουπόλεως,

πέθανε στα πόδια του πάπα Ιωάννη-Παύλου Α’.

(από την Παρέμβαση)

Η πνευματική κατάρρευση του παπισμού φαίνεται και από την έλλειψη αγίων στις τάξεις του. Ή μήπως είναι άγιος ο πρώην πάπας Ιω - Παύλος (Βοϊτύλα) των θεατρικών "αποστολικών" περιοδειών ή η μητέρα Τερέζα την οποία ήδη προωθεί προς αγιοποίηση το Βατικανό;

Πρόσφατο δημοσίευμα (27-8-2007) του Deepak Chopra στην "Huffington post" γράφει: "ήρθε σαν σοκ όταν τα γράμματα της Μητέρας Τερέζας, επί μακρόν σφραγισμένα από την Εκκλησία (του Βατικανού), πρόσφατα ήρθαν στο φως. Ξαφνικά αποκαλύφθηκε ότι αυτή η αγία εικόνα - που είναι καθ' οδόν προς επίσημη αγιοποίηση - είχε αγωνιώδεις αμφιβολίες για την ύπαρξη του Θεού. Αυτές οι αμφιβολίες την βασάνιζαν στην αρχή, μέσο και τέλος της καριέρας της"!...

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας (το 1971) προς ιερείς εξ Αμερικής και Γερμανίας:

Τωρα που ξαναγυρίσαμεν εις το (10)54, διατί δεν ξαναγυρίζομεν και εις το ’γιον Ποτήριον; Υπάρχουν δυο δρόμοι: Ο Θεολογικός διάλογος. Και έχομεν τους θεολόγους εκατέρωθεν, οι οποίοι μελετούν το ζήτημα της επανόδου εις τα παλαιά. Και επειδή δεν έχω πολλές ελπίδες από τον θεολογικόν διάλογον - δεν έχω, να με συγχωρήσετε οι θεολόγοι, είσθε κάμποσοι θεολόγοι εδώ μέσα - δι’ αυτό εγώ προτιμώ τον διάλογο της αγάπης. Να αγαπηθούμε! Και τι γίνεται σήμερα; Πνεύμα μέγα αγάπης εξαπλώνεται υπέρ τους Χριστιανούς Ανατολής και Δύσεως. Ήδη αγαπώμεθα. Ο Πάπας το είπε: απέκτησα έναν αδελφόν και του λέγω σ’ αγαπώ! Το είπα και εγώ: Απέκτησα έναν αδελφό και του είπα σ’ αγαπώ! Πότε θα έλθη αυτό το πράγμα; Ο Κύριος, το ξέρει. Δεν το ξέρομε. Αλλά εκείνο το οποίο ξεύρω, είναι ότι θα έλθη. Πιστεύω, ότι θα έλθη. Διότι δεν είναι δυνατόν να μη έλθη, διότι ήδη έρχεται. Διότι ήδη εις την Αμερικήν μεταλαμβάνετε πολλούς από το ’γιον ποτήριον και καλά κάνετε! Και εγώ εδώ, όταν έρχωνται Καθολικοί ή Προτεστάνται και ζητούν να μεταλάβουν, τους προσφέρω το ’γιον Ποτήριον! Και εις την Ρώμη το ίδιο γίνεται και εις την Αγγλίαν και εις την Γαλλίαν. Ήδη έρχεται μοναχό του. Αλλά δεν κάνει να έλθη από τους λαϊκούς και από τους ιερείς. Πρέπει να είναι σύμφωνος και η Ιεραρχία και η Θεολογία. Γι’ αυτό λοιπόν προσπαθούμε να έχωμεν και θεολόγους μαζί, δια να έλθη αυτό το μεγάλο γεγονός, του Πανχριστιανισμού. Και μαζί με αυτό το μεγάλο γεγονός, θα έλθη μίαν ημέραν το όνειρόν μας της Πανανθρωπότητος.

(Οι διάλογοι χωρίς προσωπείον, Ορθόδοξος Λόγος) 

ή αποθηκ. σελίδα  ή pdf

Το ερώτημα είναι σε ποιο κόσμο ζούσε ο πατριάρχης Αθηναγόρας, και έβλεπε παντού αγάπες; Δεν θυμόταν τη Μικρασιατική καταστροφή και την προκλητική αδιαφορία των αγαπητών του προτεσταντών και καθολικών στο να βοηθήσουν όχι τον Ελληνικό στρατό, αλλά τον απλό σφαγιαζόμενο από τους Τούρκους λαό; Δεν έμαθε ποτέ για τη συνεργασία Βατικανού και Ναζί, για τα εγκλήματα του Βατικανού κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο κατά των Σέρβων Ορθοδόξων, και άλλα πολλά εκ των οποίων λίγα μόνο αναφέρονται σε κείμενα από αυτόν τον δικτυακό τόπο; Και είναι δυνατόν ένα άτομο που ήρθε από την Αμερική για να αναλάβει τον Οικουμενικό θρόνο να είναι σε ένα τόσο σπουδαίο θέμα που αφορά καίρια την πίστη μας, τόσο αφελές; Αυτό μόνο από εγκατάλειψη Θεού μπορούσε να συμβεί, για να αποδεικνύει περίτρανα ότι όσοι δεν ακολουθούν πιστά την Ορθόδοξη Παράδοση, το δρόμο που ακολούθησαν όλοι οι ’γιοι Πατέρες, χάνουν την ικανότητα να ατενίζουν την πραγματικότητα μέσα από το Αληθινό Φως, αυτο-τυφλώνονται και αυτο-εμπαίζονται.

    Από τα λόγια του πάπα Βενεδίκτου 16ου κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, (A.P.): Ο πάπας απεκάλεσε τις διαιρέσεις μεταξύ των Χριστιανών "σκάνδαλο για τον κόσμο".  30-11-2006, (αποθ. σελ.)

    Στον "κόσμο" υπάρχουν τα κρατικά συμφέροντα του Βατικανού. Αυτά τα συμφέροντα υποστηρίζονται από την παρουσία του Βατικανού στον ΟΗΕ. Στη φωτογραφία ο αρχιεπίσκοπος του Βατικανού Celestino Migliore, παρατηρητής στα Ηνωμένα Έθνη. 

Ο πάπας Βενέδικτος 16ος στο Μπλε Τζαμί, κατά την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη,  στις 30-11-2006.

 Ευτυχώς που υπάρχει ο πάπας, και τους ενώνει όλους...!

 Ο Όσιος Θεοφάνης ο έγκλειστος (1815-1894)

από τη Ρωσία:

     Αναρίθμητες αιρέσεις εμφανίσθηκαν στη Δύση. Όλες όμως απορρίφθηκαν από την Ορθοδοξία, παρ' όλο που κηρύττουν τον Σωτήρα Χριστό! Επομένως δεν πρέπει να συμπεραίνουμε ότι εφ’ όσον κάποιος κηρύττει τον Χριστό, οπωσδήποτε είναι αξιόπιστος, αλλά πρέπει να εξετάζουμε, εάν σωστά κηρύττει την αλήθεια για τον Χριστό.
    Μεταξύ σας όμως κανείς δεν κοπίασε να κάνη αυτή την έρευνα, αλλά μόλις ακούσατε από τα χείλη του το γλυκύτατο όνομα του Κυρίου, αμέσως απερίσκεπτα σταθήκατε στο πλευρό του.

    Κανείς σας δεν υποψιάσθηκε ότι αυτό το προσκυνητό όνομα είναι στα χείλη του πλανεμένου σαν δόλωμα, για να παραπλανήσει και να οδηγήσει στην καταστροφή τις απλοϊκές ψυχές σας.
    Δεν διαβάσατε στο Ευαγγέλιο τα προειδοποιητικά λόγια του Κυρίου: «Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ένδύμασι προβάτων, έσωθεν δε εισί λύκοι άρπαγες»; (Ματθ. 7, 15).
    Μη φαντασθήτε ότι ό Κύριος εννοεί εδώ εκείνους πού δεν γνωρίζουν το όνομά Του. Όχι. Εννοεί ακριβώς αυτούς που συγκαλύπτονται με το όνομα Του, οδηγώντας στην πλάνη. Αυτό φαίνεται από τα αμέσως επόμενα λόγια Του: «Πολλοί ερούσι μοι εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, ου τω σω ονόματι προεφητεύσαμεν;» (Ματθ. 7, 22).  

    Βλέπετε; Κηρύττουν τον Χριστό και ο ίδιος ο Χριστός μας προτρέπει να φυλαγώμαστε απ’ αυτούς! Και κατά την ημέρα της κρίσεως θα τους πει: «Ουδέποτε έγνων υμάς• αποχωρείτε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν». (Ματθ. 7,23).

"Απάνθισμα Επιστολών", έκδοση ενδεκάτη, Ιερά Μονή Παρακλήτου, 2004

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου: "Αντιμετώπιση ενός αιρετικού",  "Η αιωνιότης της Κολάσεως".  

       Γέροντος  Παϊσίου  του  Αγιορείτου 

επιστολή στον «Ορθόδοξο Τύπο»

για τα αν-Ορθόδοξα ανοίγματα

του πατριάρχου Αθηναγόρα:

 (23 Ιανουαρίου 1969)

...Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη εν πρώτοις από όλους,

που τολμώ να γράψω κάτι,

ενώ δεν είμαι ούτε άγιος, ούτε θεολόγος.

Φαντάζομαι ότι θα με καταλάβουν όλοι,

ότι τα γραφόμενά μου δεν είναι τίποτε άλλο παρά

 ένας βαθύς μου πόνος δια την γραμμή και

κοσμική αγάπη, δυστυχώς, του πατέρα μας κ. Αθηναγόρα.

Όπως φαίνεται, αγάπησε μίαν άλλην γυναίκα μοντέρνα,

που λέγεται Παπική Εκκλησία, διότι η Ορθόδοξος Μητέρα μας δεν του κάμνει

καμμίαν εντύπωση, επειδή είναι πολύ σεμνή. Αυτή η αγάπη, που ακούσθηκε από την Πόλι,

βρήκε απήχηση σε πολλά παιδιά του, που την ζουν εις τας πόλεις.

’λλωστε αυτό είναι και το πνεύμα της εποχής μας: η οικογένεια να χάση το ιερό νόημά της

από τέτοιου είδους αγάπες, που ως σκοπόν έχουν την διάλυση και όχι την ένωση...

προσέξτε και τα προφητικά:

 ...Ας γνωρίζομε ότι δεν υπάρχουν μόνον φυσικοί νόμοι, αλλά και πνευματικοί.

Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί

με συνεταιρισμό αμαρτωλών (διότι διπλή οργή θα λάβωμε),

αλλά με μετάνοια και τήρηση των εντολών του Κυρίου...

όλο το κείμενο σε pdf 

+   +   +

Και  Αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου

Ανοικτή επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα:

Πώς είναι δυνατόν ο αιρετικός Πάπας να είναι

ο Πρώτος Επίσκοπος της Χριστιανοσύνης και Υμείς ο δεύτερος;

Πότε η Εκκλησία μας συνηρίθμησεν ομού μετά των Ορθοδόξων Επισκόπων

τους Επισκόπους των αιρετικών; ...Δογματικής και κανονικής ακριβείας γλώσσαν ομιλείτε

ή ευελίκτου διπλωματικής υποκρισίας; Επίσκοπος είσθε ή διπλωμάτης;...!

όλο το κείμενο σε pdf 

Tο Βατικανό δέχθηκε επίσημα την θεωρία της Εξελίξεως,

και μάλιστα ψάχνει για εξωγήϊνους!

Δείτε: Πνευματικές οντότητες, Γραφές και χρήσιμα συμπεράσματα+Βατικανό εξωγήινοι  pdf 

+ + +

Κάποτε ένας θεολόγος πλησίασε τον γέροντα Ιωσήφ τον σπηλαιώτην.

Ο γέρων ησθάνθη ΅ία δυσοσ΅ία, την οποία και ανεκοίνωσεν εις τον θεολόγον

προτρέπων αυτόν να εξομολογηθεί. Και απεδείχθη ότι η

αιτία της δυσοσ΅ίας ήτο η πεπλανημένη πίστις του θεολόγου

εις την Δαρβίνειον θεωρίαν περί καταγωγής τού ανθρώπου. 

(ΑΘΩΝΙΚΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΥ, σελ. 311)
 

Δείτε τα video-clips της Πανθρησκείας - Οικουμενισμού,

την παγανίστρια που χρίει τον πάπα (Αρχιμάγο, τί άλλο;) κλπ.

[Νέα τάξη-Οικουμ-Ορθοδοξία]  [Τρομοκρατία]  [Τρομοκρατία+]  [Ασίζη]  [WCC]  [Ορθόδοξοι στο WCC-Φωτογραφίες] [Ιράκ] [Λίβανος] [Ορθόδοξοι-Παπικοί] [Πάπας-Εβραίοι]  [Φανάρι-Πάπας] [Καιρός] [Πολυμέσα] [Φωτογραφίες] [Σεισμοί] [666-υπολ] [Barcode] [Φήμες-Μεσσηνία] [Τραχώνι] [Πυρκαγιές] [Νοστράδαμος] [Οσετία] [CERN] [RFID] [AMKA] [2005] [2006] [2007] [2008] [2009] [2010] [+2012] [περιεχόμενα] [Links]